رای به سایت :
60
محبوب
حوزه 161 کمیل بن زیاد
ناحیه مقاومت بسیج الغدیر
سه شنبه 26 تير 1397 -
تو عشق زینبی و تا همیشه ماه حسین
پیام تبریک/

تو عشق زینبی و تا همیشه ماه حسین

ولادت با سعادت ماه بنی هاشم بر همه مسلمانان مبارک باد.
calendar
تاریخ : 1397/01/31 - 23:24
1
محبوب  
رای به خبر :

 امشب شبِ میلادِ علمدارِ حسین است
میلادِ گلِ فاطمه سردارِ حسین است

لبخند به لب‌های مـلـک گُل کند هر دم
زیرا همه دم خنده به رخسارِ حسین است

مَــه گشته خِجِل از رخِ زیبای ابالفضل
این قرصِ قمر هدیه زِ دادارِ حسین است



گهواره مولودِ امروز تنها به سمت کربلا تکان می‌خورد.

تمام آب‌هایی که شرمنده دست‌های ‌تواَند، اشک‌های پدرت هستند که از دل چاه جوشیده‌اند.

تو آن راز رشیدی که روزی فرات بر لبت آورد.

با تو، خیمه‌های جوانمردی بی‌ستون نمی‌مانند.

دست‌هایت را در راه عشق دادی تا آغوشت به قدر تمام دنیا لایتناهی شود.

درهای بهشت را دستان تو بر روی ما خواهند گشود.

خداوند ابتدا تو را آفرید و سپس ماه را شبیه تو .

تو ماه، ماه بنی‌هاشمی که دختر خورشید

همان نخست پذیرفته بود مادری‌ات را

دست‌های تو از همان آغاز تولد، رنگ و بوی ذوالفقار داشتند.

هنوز که هنوز است، نماد کربلا، یک جفت دست سرخ است که از آن سوی تاریخ برای ما دست تکان می‌دهد.

قصیده‌ای به بلندای عباس، تنها در دامن زنی که غزل‌سرای بی‌بدیل عرب بود، می‌توانست سروده شود.

هلال شعبان چشم دوخته‌است به بدری که از خانه علی سر زده.

امروز، روز میلاد جوانمردی است.

تو آمده‌اى؛ یعنی حیدری دیگر متولد شده.

امروز که آمده‌اى، فاطمه نخستین کسی است که میلادت را شکر می‌گوید. فردا که می‌روى، فاطمه پیش از همه رفتنت را سوگوار می‌شود.

پس از میلاد تو دیگر هیچ‌کس دلواپس کربلا نبود.

فضائل حضرت ابالفضل (ع):
فضائل و برترى‌هاى وجودى آن شخصیت بزرگ را به آسانى نمى‌توان برشمرد و مورد بحث و بررسى قرار داد اما به مقدار قدرت و توان و بضاعت خود به گوشه‌هایى از دریاى فضائل و مناقب او اشاره مى‌نمائیم.

۱ـ به قدرى داراى جلالت، شأن و عظمت مقام بود که امام حسین (ع) که حجه الله است در بیانى رسا و زیبا به او فرمود :یعنى جانم به فدایت اى برادرم!
۲ـ امام سجاد (ع) درباره عموى بزرگشان فرمودند: یعنى براى عباس مقام و منزلتى نزد خدا است که در روز قیامت تمام شهیدان بدان غبطه مى‌خورند.
۳ـ امام صادق مى‌فرماید: عموى ما عباس فرزند على بن ابی‌طالب داراى بینشى نافذ و ایمانى قوى بود و نیز درباره آن حضرت فرمودند: خدا لعنت کند کسى را که تو را نشناسد و به مقام تو واقف نگردد و حرمت و عظمت و کرامت تو را کوچک شمرد. و این حاکى از فضیلت منحصر به فرد حضرت عباس در بین شهداى راه کربلا است. و نیز فرمودند: گواهى مى دهم که تو همان راهى را پیمودى که جنگاوران شهداى بدر رفتند.
4ـ امام زمان(ع)فرمودند: سلام و درود بر عباس بن على که جانش را در راه برادرش فدا کرد و دنیایش را براى تحصیل اخرت صرف نمود و جانش را براى حفظ برادرش داد.
5ـ از عظمت و مقام والاى حضرت عباس آن است که وقتى امام سجاد براى دفن شهدای کربلا آمدند اجازه دفن شهداء را به بنى اسد دادند و فقط بدن امام حسین و حضرت عباس (ع) را به آنها ندادند و خود آن را به عهده گرفت و از آنجا که بدن معصوم را جز معصوم نباید به خاک بسپارد، قرین کردن دفن حضرت عباس با سید الشهدا علیه السلام نشانه‌اى از شأن والاى او است و اگر چه معصوم نبود اما منزلتى عظیم داشت.
6- حضرت عباس در خاندان عصمت و طهارت پرورش یافت و از دریاى فضائل امیرالمؤمنین بهره برد و مورد تربیت آنچنان پدرى قرار گرفت.
7ـ حضرت عباس در یقین قلبى به درجه‌اى بالا رسیده بود. با آنکه حقایق بسیارى از پدرش راجع به کربلا شنیده بود و عراقى‌ها را مى شناخت و از شهادت مسلم بن عقیل با خبر بود اما با اطمینان کامل در خدمت برادر بزرگوارش قرار گرفت و در شب عاشورا در پاسخ ترخیص برادر گفت: ما چنین نکنیم خداوند بعد از تو ما را زنده ندارد .او عارف وارسته‌اى بود که حتى در روز تاسوعا امان نامه شمر را نپذیرفت و دست از حسین برنداشت.
8- ایثارگر بود، فداکارى و ایثارگرى و جانبازى را به حد اعلا رسانید و جان خود را فداى برادر کرد. پاسدار برادر بود و به تعبیر امام زمان سلام الله با برادرش مواسات کرد و دست‌هاى خود را در راه او داد. جلوه‌اى از ایثار بود که در شریعه فرات آب ننوشید زیرا برادر و اطفالش تشنه بودند و او روا نداشت که سیراب گردد و حسین تشنه باشد. قبل از شهادت خود برادرانش را به میدان فرستاد و همه آنها شهید شدند و او در راه دین و امام زمانش از برادرها و نیز از فرزند دلبندش گذشت و این اوج تجلى ایثارگرى است.
9ـ شجاعتى بى‌مانند داشت به طوری که زبانزد دیگران بود. در جنگ صفین جوانى برومند بود. بر اسبى خروشان سوارشد نقابى بر چهره افکند و به میدان آمد و از صفوف معاویه مبارز طلبید. چند نفر با او در آویختند ولى خیلى زود طعمه شمشیر او شدند و جان دادند. معاویه از این وضع ناراحت شد ابن شعثاء که از سرداران سپاهش بود و ادعاى دلیرى بسیارى داشت چون ناراحتى معاویه را دید علتش را پرسید معاویه گفت: این یکى از جوانان معمولى لشکر على است که اینگونه افراد مرا به خاک مى‌افکند پس مردان دلاور او چگونه پیکار مى‌کنند و من نگرانم که عاقبت جنگ چه خواهد شد!
ابن شعثاء گفت: آنان که با این جوان روبه رو شدند بزدل بودند و من پسران خودم را به میدان مى‌فرستم و مادرش را به عزا مى‌نشانم. جنگى خونین در گرفت و پسر ابن شعثاء از بین رفت و هفت فرزندش همه بدین صورت کشته شدند.
ابن شعثاء مانند پلنگ تیر خورده به خود مى‌پیچید و در این هنگام نگاهش با نگاه سرزنش آمیز معاویه تلاقى کرد طاقت نیاورد و به مرکب خود نهیب زد و به آن جوان نقابدار رسید. جوان کم تجربه با پیرمرد غضبناک روبه رو شد معاویه نگران ابن شعثاء بود و على در دل مضطرب براى عباس بود، آیا کدامیک پیروز مى‌شوند؟ بالاخره آخرین ضربتى که جوان نقابدار بر پیکر ابن شعثاء زد، پاسخى به این سؤال بود.
نقابدار جوان چند بار اطراف جسد بى‌جان ابن شعثاء دور زد و مبارز طلبید ولى کسى حاضر به مقابله با او نشد. در این هنگام على (ع) جوان را به سوى خود خواند، او در محضر مولا نقاب از چهره برداشت، ابوالفضل العباس بود و فقط پانزده بهار از عمرش گذشته بود، ولى على به رویش تبسم نمود.
معروف است که به آسانى مى‌توانست با ضربت شمشیرش مرد و مرکب را دو نیمه سازد و لذا هیچ یک از پهلوانان و مدعیان زور آزمایى، تاب مقاومت در برابر او را نداشت.
در روز هفتم محرم با عده‌اى حرکت کرد و محاصره را شکست و مقدارى آب آورد. چون در روز عاشورا عده‌اى از یاران تحت محاصره افتادند امام حسین (ع) حضرت را فرستاد و او یک تنه رفت و حلقه محاصره را شکست و آنها را نجات داد.
۱۱ـ کاملا تسلیم و مطیع امام زمانش بود و در برابر فرامین او از خود نظرى نداشت چون فرمانش دادند که فقط آب آورد با آنهمه شجاعت و دلیرى جز جنگ دفاعى نمى‌کرد. پروانه‌وار بر گرد امام خود مى‌چرخید. فرمانده نیروى سى نفرى محافظ آن حضرت بود. مسئول رسیدگى به کارهاى اجتماعى و مراجعات و مالى آن حضرت بود، و لذا او را در مدینه باب الحسین نیز مى‌نامیدند و اینها از فضایل عباس بود و از برترى‌هاى او در طول زندگى به حساب مى‌آمد.
۱۲ـ از مهمترین فضائل و برترى‌هاى حضرت عباس منصب حکایت کاروان سید الشهداء (ع) در کربلا بود. پیغمبر اکرم ص فرمودند: یعنى برترین اعمال نزد خدا سیراب کردن و خنک نمودن جگر حرارت دیده است چه از حیوان باشد یا انسان. و در روایت است حتى در جایی که آب هست سقایت کنید که این عمل موجب ریزش گناهان است به مانند ریزش برگ‌هاى درختان. و لذا گاهى بین قریش و عبدالمطلب بر سر سقایت درگیرى روى مى داد زیرا فضیلت و کمال را در سقایت مى دیدند. و عباس این فضیلت بزرگ را دارا بود.

روز جانباز و بزرگداشت جانبازان
سالگرد میلاد حضرت ابوالفضل العباس علیه السلام، روز جانباز نامگذاری شده است. عباس علیه السلام بزرگ جانباز تاریخ انسانیت است که صحنه کربلا را تجلیگاه ایثار و جانبازی نمود. فداکاری‌های برادر رشید امام حسین علیه السلام در تاریخ بشر مانندی ندارد. دست حیدرآسای عباس علیه السلام شعر زیبای عشق و ایثار در راه ولایت را با خون سرخ بر زمین تفتیده کربلا نگاشت و راه و رسم عاشقی و شیوه جانبازی را به جهانیان آموخت.


انتهای پیام /
کدخبرنگار: 19177
امید کمالی






مطالب مرتبط