رای به سایت :
638
محبوب
حوزه 163 ابو حمزه ثمالی
ناحیه مقاومت بسیج الغدیر
شنبه 02 تير 1397 -
عدم اعتماد به دشمنان
عدم اعتماد به دشمنان

عدم اعتماد به دشمنان:
calendar
تاریخ : 1397/02/21 - 21:18
1
محبوب  
رای به خبر :

به گزارش قسم از حوزه 163 ابو حمزه ثمالی  ناحیه مقاومت بسیج الغدیر،

آیه:

وَلَا تَرْکنُوا إِلَی الَّذِینَ ظَلَمُوا فَتَمَسَّکمْ النَّارُ وَمَا لَکم مِن دُونِ اللَّهِ مِنْ أَوْلِیاءَ ثُمَّ لَا تُنصَرُونَ

ترجمه:

و به سوی کسانی که ستم کردند، متمایل نشوید، که آتش [دوزخ ] به شما خواهد رسید! در حالی که جز خدا هیچ سرپرستی برای شما نیست؛ سپس یاری نخواهید شد.

نکته ها و اشاره ها:

1.«لا تَرکنُوا» از ماده ی «رُکن» به معنای ستون یا دیواره هایی است که ساختمان را سر پا نگه می دارد. این واژه در اصل به معنای میل به سوی چیزی، آرامش یافتن با آن است، سپس به معنای اعتماد و تکیه کردن بر چیزی به کار رفته است.

2.در برخی احادیث اهل بیت علیهم السلام آیه ی فوق به دوستی، نصیحت و اطاعت ستمگران معنا شده است.

و در حدیثی از امام صادق علیه السلام آمده است که این بدان معناست که شخصی نزد سلطان (ستمگر) بیاید و دوست داشته باشد که او زنده بماند تا دست داخل جیب خود کند و به او بخششی بنماید.

روشن است که این گونه احادیث، موارد و مصادیق آیه را مشخص می سازد.

3.مقصود از «ستمگران» در آیه ی فوق، تمام کسانی هستند که در جامعه دست به ظلم و فساد می زنند و از مردم بهره کشی ظالمانه می کنند، که مشرکان عصر پیامبر صلی الله علیه و آله یکی از مصادیق آنها بودند.البته این واژه شامل کسانی که گناه کوچک شخصی مرتکب شده اند نمی شود، مگر آن که در مورد همان گناه و ظلم کوچکش بر او تکیه و اعتماد شود.

4.میل و تکیه بر ستمگران نکردن، بدان معناست که اولًا، در ستم هایش شرکت نکنید؛ ثانیاً، در مورد آنچه مایه ی ناتوانی جامعه ی اسلامی و از دست دادن استقلال و خودکفایی است، بر آنان تکیه نکنید و ثالثاً، نسبت با آنان دوستی و از آنان اطاعت نکنید.

البته روابط تجاری یا علمی براساس حفظ منافع مسلمین و استقلال آنها اشکالی ندارد و به معنای تکیه بر آنان نیست و در عصر پیامبر صلی الله علیه و آله نیز این روابط وجود داشته است.

5.فلسفه و حکمت ممنوعیت تکیه و میل به ستمگران آن است که این امر:

الف) سبب تقویت ستمگران و گسترش دامنه ی ظلم آنان می شود.

ب) کم کم فرهنگ ستمکاری را در جامعه تشویق می کند و زشتی گناه را می زداید.

ج) سبب وابستگی جامعه به ستمکاران می شود و استقلال و آزادی جامعه را از بین می برد.

د) سبب دوستی و همکاری با ستمگران می شود و کم کم انسان در زمره ی آنان قرار دهد.

6.یکی از معیارهای گناه کبیره آن است که برای آن وعده ی آتش داده شده باشد؛ از این جا روشن می شود که میل به ستمکاران و همکاری و دوستی و تکیه بر آنان از گناهان کبیره است.

  1. ۱. از طرفی، در قرآن کریم آمده است که اطاعت از اولی الامر، یعنی امام و رهبر مسلمانان، واجب است و از طرف دیگر این آیه اشاره دارد که میل به ستمکاران و اطاعت از آنان حرام است؛ پس روشن می شود که امام و رهبر مسلمانان باید عادل باشد، نه ستمگر.


انتهای پیام /